Soorten

Gps-trackers aan de halsband

Foto: TudorTulok · CC0 · Wikimedia Commons

Het kastje aan de band

Op de foto ligt een gps-tracker voor honden in een hand: een kastje van enkele centimeters dat aan de halsband wordt geklemd. Zo'n apparaat vertelt waar de hond is, en dat is iets anders dan de chip onder zijn huid, die alleen vertelt van wie hij is.

Chip en tracker zijn twee dingen

De chip onder de huid is een identificatiemiddel: hij vertelt wie de eigenaar is zodra iemand de hond scant. Hij zendt niets uit en u kunt er niets mee terugvinden. Een tracker doet het omgekeerde: die vertelt waar de hond is, maar zegt niets over van wie hij is. Beide hebt u dus nodig, en ze vervangen elkaar niet.

Gps met abonnement

De meeste hondentrackers werken met gps voor de positie en een mobiele verbinding om die door te geven. Daarvoor is een simkaart en dus een abonnement nodig, meestal enkele euro's per maand. In ruil krijgt u een positie met een nauwkeurigheid van enkele meters, vrijwel overal waar bereik is, plus functies als een virtuele omheining.

Bluetooth-labels

Labels zonder abonnement werken op bluetooth en hebben een bereik van tientallen meters. Sommige gebruiken het netwerk van andere telefoons in de buurt om een positie door te geven. In een stad werkt dat aardig, in een bos of op een dijk vrijwel niet. Voor een hond die er echt vandoor gaat, is het te weinig.

Gewicht en bevestiging

Reken op dertig tot zestig gram voor een gps-tracker. Als vuistregel draagt een hond zonder bezwaar tot ongeveer vijf procent van zijn lichaamsgewicht aan uitrusting, dus bij kleine honden is dat snel te veel. Bevestig het kastje strak tegen de band, aan de bovenkant van de hals, en controleer of het bij het rennen niet gaat slingeren.

Accuduur en waterdichtheid

Fabrikanten geven twee dagen tot een week op, maar dat daalt sterk zodra de tracker vaak positie doorgeeft. Zet de meldfrequentie laag voor dagelijks gebruik en hoog zodra u zoekt. Waterdicht volgens IP67 of hoger is bij een hond geen luxe, want de eerste sloot is meestal ook de laatste test.

Wanneer het zinvol is

Bij honden die jagen, bij pas geadopteerde honden die nog niet gehecht zijn, bij honden die schrikken van vuurwerk en bij loslopend werk in het veld. Voor een hond die altijd aan de lijn loopt, is het overbodig. En het blijft een hulpmiddel: een tracker haalt de hond niet terug, hij vertelt alleen waar u moet zoeken.

Instellen voordat u hem nodig hebt

Zet de virtuele omheining rond uw huis, controleer of de meldingen doorkomen op uw telefoon en test het zoeken een keer in het bos terwijl de hond gewoon naast u loopt. Wie dat pas doet op het moment dat de hond weg is, ontdekt dan pas dat de melding uitstond of dat het abonnement was verlopen.

Veelgestelde vragen

Nee. De chip is wettelijk verplicht en identificeert de hond; de tracker is vrijwillig en lokaliseert hem.
Meestal wel, maar controleer of het abonnement roaming dekt en in welke landen. Bij sommige aanbieders is dat beperkt tot Europa.